De eerste vorm van waterkering ontstond in de vorm van een dam. Deze stuwen werden al vroeg door de mens gebouwd bij rivieren om zo het water niveau te laten stijgen. Hierdoor konden grotere schepen worden ingezet, al konden deze de stuwen niet overbruggen. In een rivier lagen verschillende stuwen dus erg praktisch was dit niet.

Flitssluis

De oplossing kwam in de vorm van een flitssluis, een zeer brute aanpak die vooral stroomafwaarts werkte. Het principe is simpel. Het schip ligt voor de dam, er werd een kleine deur geopend en op de stortvloed van water stroomt de boot mee. Stroomopwaarts moest met touwen het schip tegen deze stroom gehesen worden. Als het schip de stuw door was sloot men snel de deur weer. Natuurlijk was deze methode niet zonder gevaar. Meerdere schepen werden over spoelt en zonken door de grote hoeveelheid water die ze over zich heen kregen.

Schutsluis

Er moest iets verzonnen worden om een schip veilig van het ene niveau naar het andere te krijgen. De schutsluis was het resultaat. Deze uitvinding is waarschijnlijk gedaan door Chiao Wei-yo, de ingenieur die in de 10de eeuw aan het Groot-Chinese kanaal systeem werkte. Chiao Wei-Yo  bouwde twee flitssluizen op ongeveer 180 m van elkaar op het Grote Kanaal. Zo ontstond er een afgesloten plas water waar hij het niveau kon regelen door twee flitssluizen te openen. Bovendien kon de flitssluis met aan beide kanten evenveel water zonder veel kracht worden geopend en werd de stortvloed aan water bij het in en uitvaren vermeden.

De eerste sluis van deze vorm kwam naar Europa in 1373. Ze zou zijn gebouwd in Vreeswijk (Nederland) waar een kanaal uit Utrecht zich met de rivier Lek samenkomen. De bouw van deze sluis was voor de stad Utrecht noodzakelijk. Vanaf 1285 had de stad geen directe verbinding meer met de rivier door de bouw van een dam die de Lek van de IJssel scheidde. Verantwoordelijk hiervoor was Graaf Floris V. De houten sluis bestond uit een kom met aan weerszijden een hefdeur.


De volgende verbetering kwam waarschijnlijk van Leonardo da Vinci. Hij tekende een sluis met puntdeuren. Een sluis met iets te grote sluisdeuren die onder een hoek ten opzichte van elkaar sluiten. De punt staat steeds in de richting van het hoger gelegen deel zodat de extra waterdruk de deuren tegen elkaar dicht drukt.


Ontstaan van de sluizen
De eerste vorm van waterkering ontstond in de vorm van een dam. Deze stuwen werden al vroeg door de mens gebouwd bij rivieren om zo het water niveau te laten stijgen. Hierdoor konden grotere schepen worden ingezet, al konden deze de stuwen niet overbruggen. In een rivier lagen verschillende stuwen dus erg praktisch was dit niet.

Flitssluis

De oplossing kwam in de vorm van een flitssluis, een zeer brute aanpak die vooral stroomafwaarts werkte. Het principe is simpel. Het schip ligt voor de dam, er werd een kleine deur geopend en op de stortvloed van water stroomt de boot mee. Stroomopwaarts moest met touwen het schip tegen deze stroom gehesen worden. Als het schip de stuw door was sloot men snel de deur weer. Natuurlijk was deze methode niet zonder gevaar. Meerdere schepen werden over spoelt en zonken door de grote hoeveelheid water die ze over zich heen kregen.

Schutsluis

Er moest iets verzonnen worden om een schip veilig van het ene niveau naar het andere te krijgen. De schutsluis was het resultaat. Deze uitvinding is waarschijnlijk gedaan door Chiao Wei-yo, de ingenieur die in de 10de eeuw aan het Groot-Chinese kanaal systeem werkte. Chiao Wei-Yo  bouwde twee flitssluizen op ongeveer 180 m van elkaar op het Grote Kanaal. Zo ontstond er een afgesloten plas water waar hij het niveau kon regelen door twee flitssluizen te openen. Bovendien kon de flitssluis met aan beide kanten evenveel water zonder veel kracht worden geopend en werd de stortvloed aan water bij het in en uitvaren vermeden.

De eerste sluis van deze vorm kwam naar Europa in 1373. Ze zou zijn gebouwd in Vreeswijk (Nederland) waar een kanaal uit Utrecht zich met de rivier Lek samenkomen. De bouw van deze sluis was voor de stad Utrecht noodzakelijk. Vanaf 1285 had de stad geen directe verbinding meer met de rivier door de bouw van een dam die de Lek van de IJssel scheidde. Verantwoordelijk hiervoor was Graaf Floris V. De houten sluis bestond uit een kom met aan weerszijden een hefdeur.


De volgende verbetering kwam waarschijnlijk van Leonardo da Vinci. Hij tekende een sluis met puntdeuren. Een sluis met iets te grote sluisdeuren die onder een hoek ten opzichte van elkaar sluiten. De punt staat steeds in de richting van het hoger gelegen deel zodat de extra waterdruk de deuren tegen elkaar dicht drukt.


Ontstaan van de sluizen
weersverwachting

Buienradar.nl

Het weer